فرياد در تنهايي

گیلاس سرخ خانه یادت که هست، یا نه؟ من شمع و تو پروانه یادت که هست،یانه؟ هرم نگاه گرمت، شرم نشسته در من آن شور و آن ترانه یادت که هست، یا نه؟ قلبی که، وای قلبم! هی زیروهی زبرشد موجی که زدبه سینه یادت که هست،یانه؟ شوق گل و رسیدن، اوج شکفتن تن اشکی که شد روانه یادت که هست،یانه؟ " سعی صفا و مروه در بین آتش و باد " آن زایش و جوانه یادت که هست، یا نه؟ آغاز رسم بودن، آغاز با تو بودن در غربت زمانه یادت که هست، یا نه؟ بنیاد شد همانروز بنیاد عشق و مستی مستانه و مستانه یادت که هست،یانه؟...

در خورشيد، درصبح و در تو رازي هست تو در انتهاي روز، درآينه، در روشني نشسته اي ابديت در تو پيداستxa0 تو باغ را به ميهماني من آورده اي وكبوترها را به آسمانxa0 ماه در گوشه چشم تو است باد بر گيسوان تو جاريست و از بركه آب مي نوشيxa0 من در تو زنده مي شوم، در تو پرواز مي كنمxa0 و در تو مي خندمxa0 تو بهانه اي براي بودني مثل صبحي،كه شعر هايم از تو مي جوشند سينه ام با تو از عشق پر مي شود من در تو به جاودانگي رسيده ام...