جاودانگی

در خورشيد، درصبح و در تو رازي هست

تو در انتهاي روز، درآينه، در روشني نشسته اي

ابديت در تو پيداست

تو باغ را به ميهماني من آورده اي

وكبوترها را به آسمان

ماه در گوشه چشم تو است

باد بر گيسوان تو جاريست

و از بركه آب مي نوشي

من در تو زنده مي شوم،

در تو پرواز مي كنم

و در تو مي خندم

تو بهانه اي براي بودني

مثل صبحي،كه شعر هايم از تو مي جوشند

سينه ام با تو از عشق پر مي شود

من در تو به جاودانگي رسيده ام

فرياد در تنهايي...