دیدنت

برای دیدنت چنانم که تمام جانم

در آتش است و من خود درون آنم

قسم به یاد و به نام و قسم به جانت

تمام هستیام تویی، تمام این جهانم

هزار جهد میکنم که گیرم طریق قرار

نه روز ممکن است و نه شب توانم

عمرم به گریه گذشت و به ناله تمام

این چه روزگار و سرنوشت است، ندانم

همه پرسند دلیل ناله های تو چیست؟

گویم ز دل بپرسید چون من اسیر آنم

نه طاقت رنجم هست و نه صبر فراق

به آخر رسیده تمام تاب و توش و توانم

گاهی دلم چنان سیاه است، خود چنانم

که مرگ آرزوی منست و به جد برآنم

ترحمی نما و نگاهی به زیر پایت کن

منم که به ذلت فتاده مرثیه میخوانم

اگر نکنی نگاه و نگذاری قدم به پیشم

دریغ لحظهای بخواهم درین قفس بمانم

فرياد در تنهايي...