فرياد در تنهايي

در خورشيد، درصبح و در تو رازي هست تو در انتهاي روز، درآينه، در روشني نشسته اي ابديت در تو پيداستxa0 تو باغ را به ميهماني من آورده اي وكبوترها را به آسمانxa0 ماه در گوشه چشم تو است باد بر گيسوان تو جاريست و از بركه آب مي نوشيxa0 من در تو زنده مي شوم، در تو پرواز مي كنمxa0 و در تو مي خندمxa0 تو بهانه اي براي بودني مثل صبحي،كه شعر هايم از تو مي جوشند سينه ام با تو از عشق پر مي شود من در تو به جاودانگي رسيده ام...

xa0مي خواهم ازعشق شهري بنامت بنا كنم بگو تو راxa0 با كدامxa0 واژه صدا كنم؟ از تو پر شده است تمام جان و تنم تو عشق مني، بايد به عشق اقتدا كنم اگركه وصل تو آسان مي شود به مردنم بگو كه هزار بار طلب از خدا كنم بهايي ندارد، جان بريزم به پاي دوست عهد بسته ام كه به عهد خود وفا كنم دوستان منعم كنند از ارتكاب اين گناه براي وصل تو چه باك اگر خطا كنم گذر كني اگر از بام خيال من شبي ديوانه ام مگر كه به حرف انبيا كنم! xa0دانم اگر ملال تو را نمي شوم سبب مجلس رقص و غنا و چغانه به پا كنم چه فرق مي كند براي من كه...